BLOGGER TEMPLATES AND Tagged Layouts »

Friday, November 18, 2011

lepas dia kalau cintakan dia

Hello world!

Again and again we talk bout love. Kalau tak cakap pasal cinta memang tak sah kan? Aku bukan nak tulis pasal cinta-cinta ni sangat tapi aku kena tulis juga sebab aku tak setuju dengan sesetengah orang kata ' lepaskan dia kalau cintakan dia'. Pergh! wat the hell is that mean? Kau cintakan dia pastu kau nak lepaskan dia pergi?




Mampu ke kau nak lepaskan orang yang kau cinta? Lagi satu, kalau betul kau cintakan orang tu, mana usaha kau? Takkan kau nak tengok macam tu je dengan harapan she/he will love you back? Pas tu konon-kononnya, kau redha la 'Tak pe kalau jodoh aku dengan dia kuat, tak kemana juga'. Hello der, kau ingat jodoh ni datang bergolek macam tu ke? Ya, memang betul jodoh tu di tangan Allah. Tapi, kalau kau nak jodoh yang baik, kau mesti ada usaha. Bukan bergantung 100% pada takdir.

Kalau kau nak bergantung 100% pada takdir, alamatnya tak de orang la usaha untuk dapatkan something. Kau mesti faham, dalam islam kita kena berusaha seiring dengan doa, lepas berusaha sedaya yang boleh, kita bertawakal. Bukan dengan berdoa je tapi tanpa usaha. Tak kena macam tu. Faham? Sama la dalam kotex konteks jodoh.

Let say, kau minat dengan minah ni. Memang suka tahap gila-gila la. Bak kata orang, mandi tak basah, tido tak lena, makan tak kenyang. Tiap-tiap ari mesti nak tengok muka dia. Dah kau minat tu, takkan la kau nak tengok je pastu berdoa moga jodoh kau dengan dia ada. Mana boleh macam tu bro! Kalau dah minat tu, luahkan la perasaan kau kat dia. Pergi jumpa parents perempuan tu. Minta nak pinang anak dia. Tunjukkan kesungguhan kau. Baru la boleh jalan.

Kau ingat pendam perasaan ni best sangat ke? Silap hari bulan, kau jugak yang menggigit jari tengok si dia melepas kat orang lain. And it's seriously hurt when someone you love is loving somebody else. Kalau kau tak percaya, kau try la. Tapi tak tau la plak kalu kau ni jenis dari golongan playgirl/playboy. Tapi kan se'playgirl/playboy' mana pun orang tu, bila tengok orang yang dia cinta, cintai orang lain, pergh! time tu kompem frust menonggeng la. Ahahaha!


p/s : Just say that you love her/him. At least she/ he knows your feeling and that will make you feel better. Jangan malu,jangan segan. Peace out, bebeh!

Wednesday, November 9, 2011

Nak kahwin Tapi....

Hello world!
Assalamualaikum.

Oh yeah! Dah lama tak mengutuk kat sini kan. Ntah la dalam 2-3 hari ni macam-macam terjadi. Dugaan betul la.   Tapi tak pe la. Tu yang membuatkan kita jadi semakin kuat kan. Semua orang kat dunia ni ada masalah. Bukan aku je, bukan kau je. Ok la..sebenarnya aku nak kongsi satu cerita. Ni bukan khayalan tapi realiti. Realiti di zaman sekarang.

Ceritanya bermula macam ni, ada seorang perempuan ni. Muda lagi. Umur dalam 26 tahun macam tu la. Dia dah bertunang tapi malangnya, tunang dia tu bukan pilihan dia. Disebabkan family, dia terima je. Oh, macam cerita novel lak kan. Ala-ala kena kawen paksa gitu. Huh, hampeh je! Pastu, nak di jadikan cerita, mula la sesi pengenalan dalam tempoh dorang bertunang tu.

Ingatkan la si lelaki ni ok la kan, alih-alih dia ni macam something's wrong somewhere la. Family dia pun sama. Ntah nape, gaduh gila nak kawen. Si lelaki ni plak, dengar-dengarnya keje dengan ayah dia. Tapi boleh pulak duk kat umah goyang kaki. Dah la tu, bila si perempuan ni hantar mesej, haram jadah la si lelaki nak balas. Bukan sekali dua. Selepas seminggu tu, baru si lelaki ni contact balik si perempuan ni. Disebabkan sakit ati, si perempuan wat dunno jer. Padan muka.

Yang aku tak tahannya, boleh pulak si lelaki ni serah bulat-bulat kat mak dia handle pasal majlis perkahwinan dia. Mak dia pun aku tengok macam cerewat dan stail high class la kononnya, mula la buat perangai yang tak masuk akal. Boleh plak dia yang cari cincin lelaki tanpa pengetahuan si perempuan ni. Patutnya, si perempuan la yang cari. Wat pe si mak lelaki plak yang cari. Pastu, sibuk duk tanya beli hantaran apa? Brand apa? Wat the hell? Gila apa orang ni? Dah la tu cincin anak lelaki dia plak harga RM1500. Tapi cincin tunang yang bagi kat si perempuan tu dalam RM600-RM700 tapi dia bagi tahu kat family perempuan tu harga cincin tunang tu RM1300. Sebenarnya dia yang tipu atau dia yang ditipu ni?

Dah la tu, time nikah nanti nak pakai cincin tunang yang ari tu je. Wat the hell? Tak penah dibuat orang la. Kau satu family la orang yang paling pelik aku tengok. Nak kata keluarga kau miskin, tapi harta kau banyak. Dah la tu, suka-suka hati komplain pasal rumah orang. Biarla umah si perempuan macam tu, tahu la dia nak urus umah dia macam mana, kau sape nak sibuk-sibuk hal orang? Nak hantaran branded branded. Nak ipad la handphone la. Macam la anak kau tu kerja sangat. Ntah-ntah esok lusa si perempuan ni plak yang tanggung anak kau ni. Huh!

No wonder la kan kau nak cepatkan anak kau kawen. Sebab kau tak nak rahsia kau ni bocor and bila anak lelaki kau dah kawen, kau tak yah nak tanggung dia lagi kan? Si perempuan ni pon dah rasa macam tak sedap hati dan dah tawar hati bila benda-benda pelik macam tu terkena kat dia. So, si perempuan ni pun pegi la tanya and jupe ngan si lelaki tu face to face. Si perempuan ni tanya la pasal perancangan dia pas kawen, pasal rumah tu sume. Alih-alih dia jawab ' abis, awak tak nak duk ngan ***** awak ke?'. Nampak sangat macam nak b'gantung kat si perempuan ni kan. Si lelaki ni kata lagi soal rumah tu boleh fikir lepas kawen. Hello brother, lu kata nak fikir lepas kawen, lu ingat sempat ke? kerja lu entah ke mana, ada hati nak kawen! lu ingat kawen ni just sekadar buat anak je ker? Blah la lu.

Kalau lu nak tahu, duet kau adalah duet isteri kau tapi duet isteri kau bukan duet kau. Kau kena ingat tu. Sepatutnya, lepas kawen, si perempuan tu dah tak yah kerja dah sebab kau plak yang kena tanggung dia. Dan sekarang si perempuan tu dah tawar hati nak teruskan pertunangan ni. Bagus la. Aku sokong 100% keputusan dia. Nak kawen tapi usaha nak cari duet tu langsung tak der! Aku tak kisah la kalau kau nak keje apa sekali pun tapi kalau tak de kerja yang masuk, at least cari la kerja. Macam mana nak idup kalau duk tuggu duet masuk tapi malas usaha?

Dah la dengan mak si lelaki tu yang sibuk minta benda bukan-bukan, serabut dengan si lelaki yag kerja ada tak de. Kalau aku, on the spot jumpa lelaki tu terus minta putus. Kira sekarang ni tengah tunggu jawapan sama ada pertunangan tu diteruskan atau putus. Tapi seriously, aku minta sangat pertunangan tu diputuskan sebab nanti si perempua tu yang akan menderita. Tapi tak tahu la kot-kot pas kawen perangai lelaki tu akan berubah. Tu sume kuasa Allah kan.

p/s : patutla zaman sekarag anak dara lebih suka pilih suami orang sebab mereka dah de kerja stabil dan lebih bertanggungjawab. So, jangan nak salahkan perempuan je tahu. Biasanya pihak perempuan yang suka buat masalah tapi dalam kes ni pihak lelaki la plak yang lebih-lebih. Manusia-manusia.

Monday, October 31, 2011

First love

Hello world!

Ehem-ehem..Memandangkan malam ni aku macam nak jiwang-jiwang je. So, aku decidekan aku nak bercerita pasal first love aku. Yeah..yeah..yeah..aku tahu benda tu agak personal untuk dikongsi dengan orang lain but who cares? Aku nak jugak bercerita. Kau tak nak baca? So, what? Ni blog aku. Kau senyap! Muahaha!

Time tu aku baru je darjah 6. Masa tu, aku tak tahu lagi cinta tu macam mana. Sampai la satu hari ni, aku takkan lupa ari tu ari jumaat, tapi tarikh berapa hari bulan aku tak ingat la. Time tu aku ngah boring sampai la satu masa ni aku terpandang satu raut wajah yang agak cool. Bukan je cool. Tapi cooooool giler-giler. Time aku tak berkelip aku tengok dia. Sampai ke sudah aku asik duk tengok muka dia je.

Masa tu, aku rasa macam sumenyer berbung-bunga. Aku pun tak sedar yang masa tu aku ngah duk tersenyum sorang-sorang. Ya, it sounds crazy, rite? But i just dont care because all i know is i love him. And from that day, i decided yang cinta aku hanya untuk dia. Pastu, aku cari semua maklumat pasal dia. Ya, aku tahu aku memang macam orang gila. Lantak la orang nak kata apa pun. Aku tak kisah. Yang aku tahu, sampai hari ni aku masih cintakan dia.Oh ya, Nak tengok tak gambar dia? Jangan jeles la sebab hati dia dah jadi milik aku. Dan jangan jeles sebab orang cool macam dia dah ada orang punya iaitu aku. Muahaha....Nah gambar dia...


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

| hensem kan? ya..aku tau |

| masa ni dia masih lagi dalam anbu | 


Ahahaha...Sebenarnya first time aku tengok kakashi ni kat dalam tv astro ria. Masa tu astro ria yang first tunjukkan citer naruto nih. Masa mula-mula aku tengok kakashi ni masa dia first sekali mengajar naruto,sakura dan sasuke kat dalam hutan. Alah, yang kakashi datang lambat. Episode mula-mula sekali. Masa tu, aku dah tangkap cintan dah dengar dia. Dia la cinta pertama aku. Ho! Ho! Ho!

P/s: kakashi punyer birthday 2 hari lepas birthday aku. Boleh nampak tak betapa sesuainya aku dengan dia? Muahaha!

Sunday, October 16, 2011

Khas Untuk Mereka Yang Dipanggil Bapok.

"korang benci bapok...knapa???pg mamposlah korang..sial.vavi..celaka...bapok macam aku xpnah peduli org nak cakap apa..korang kasi aku makan ke..tu tandanya korang hati busuk..benci org lain xpasal2...so jangan nak bagi ceramah kat aku ok...."
 Hello world!
Korang dah baca statement kat atas tu? Ayat tu aku copy-paste dari seorang lelaki namun dia tukarkan jantina dia jadi pompuan atau dengan kata lain dia tu bapok. Sekarang ni kan banyak sangat la bapok kat luar sana tu. Aku heran sebenarnya, kenapa dorang nak sangat jadi perempuan? Jadi perempuan ni best sangat ke sampai nak tukar-tukar jantina ni? Tolong la weih. Kalau dah lelaki tu, buat la cara lelaki. Tak yah nak tukar-tukar sangat jantina tuh. Kau tau tak, tukar jantina tu haram? Dosa besar?
Mula-mula memang aku rasa macam nak sumpah serenah dengan orang-orang golongan macam ni. Eh,chop! Sebenarnya, memang aku dah sumpah serenah pon. Tapi kan, bila aku baca komen-komen kat page ni , aku rasa cam sebak gila. Nak menangis pun ada. Ya Allah, begini ke mereka-mereka yang sebangsa dan seagama aku? Sebegini ke jahilnya mereka dengan agama-Mu, Ya Allah? Kau bagi la petunjuk kepada mereka supaya mendapat hidayah untuk kembali ke jalan-Mu, Ya Allah. 
Yang aku heran, dorang tahu pasal dosa, pahala, syurga dan neraka. Tapi mereka sedar tak, yang sekarang ni mereka sedang buat satu dosa yang besar? Tukar jantina sesuka hati? Merubah kejadian Allah yang tersedia sempurna tu? Dorang tak tahu ke erti syukur? Bukan tu je, ada yang siap kata mereka mewakili pertandingan tilawah Al-Quran!!! Ya Allah!! Aku memang terdiam kejap. Apa nak jadi dengan anak bangsa aku ni? Nak Bumi kita kena musibah macam kaum Nabi Lut baru nak bertaubat ke?
Bila orang ajak berubah, kasi nasihat kat kau, dengan berlagaknya kau kata kau tak perlukan nasihat? Memang kau ni manusia BODOH SOMBONG! Kau tak fikir ke apa perasaan mak ayah kau? Betapa hancurnya perasaan dorang bila kau buat macam ni? Kau tak fikir ke? Memang kau pentingkan diri sendiri la. Kau ingat jadi orang perempuan ni senang ke? Seorang perempuan perlu menjaga aurat dengan sempurna. Haram lelaki ajnabi melihat aurat mereka. Kalau kau nak sangat jadi bapok, kau boleh ke tutup segala aurat tu? Kenapa kau still lagi nak pakai seksi-seksi sedangkan kau dah jadi 'perempuan' dan menutup aurat tu adalah wajib?
Kau bagi plak alasan yang bukan kehendak kau untuk jadi bapok. Hello der! kau de akal kan. Kenapa kau tak boleh guna akal kau tu untuk fikir benda yang betul dan benda yang berdosa? Kalau kau nak, kau boleh la ubah diri kau untuk tidak jadi bapok. Oh! Oh! Oh! lelaki lembut dan bapok adalah berbeza ya! Lelaki lembut walaupun dia lembut tapi fizikal dia masih lelaki dan fitrah dia masih lagi normal (sukakan perempuan). Tapi bapok, bukan sahaja menukarkan jantina dia malah fitrah dia pun songsang (sukakan lelaki).
Bila orang nasihatkan kau, kau duk melalak kata kenapa tak aim orang berzina dan buang anak je? Kau ni mengong ke apa? Memang la benda tu pon berdosa besar. Kau pegi kat page yang benci zina tu, mesti la dorang lebih fokus kan pasal zina. Dah kau pegi page kami menentang golongan bapok, memang sah-sah la dorang duk cakap pasal bapok-bapok je. Haishhhh... Orang yang betul-betul beragama islam bukan setakat benci pasal tukar-tukar jantina ni, semua kemungkaran dorang benci la. Bukan macam kau! Tau pasal dosa, pahala, tapi still lagi nak tukar jantina. Tak ke mengong namanya? 
Yang aku tak tahannya, golongan bapok-bapok ni siap berdoa lagi,mintak mereka-mereka yang duk kutuk bapok-bapok ni diberi balasan. Biar anak-anak mereka jadi bapok la, apa la. Adoiii..kau tahu tak berdoa  untuk keburukan orang lain, Allah tak terima melainkan doa golongan-golongan orang yang teraniaya. And i want to ask you, bapok. Kau rasa kau tu tergolong dalam golongan orang teraniaya ke?
Tolong la weh bapok-bapok sekalian kat luar sana tu. Tolong la bertaubat. Eh! Bukan untuk bapok-bapok je. Pengkid pun sama! Lesbian dan gay pon sama! Tolong la kembali ke Allah yang satu. Jangan la hanyut dengan duniawi je. Kau fikir la, sampai bila kau nak jadi macam ni? Nanti lama-lama kau berkedut jugak dan last-last ke kubur gak tempat kekal kau.  Kau tak takut ke dengan azab yang sedia menunggu kau tu?
P/s: Dunia dah nak kiamat. Sebab tu, makin banyak benda-benda pelik berlaku walaupun benda tu macam tak logik je.Dan bapok-bapok, Pengkid-pengkid,lesbian-lesbian dan gay-gay kat luar tu, bertaubat la anda selagi anda mampu. Sekian.

Saturday, October 15, 2011

Bila Cinta 5



“Kau sabar la weih.” Pujuk aku. Dalam hati hanya Allah yang tau betapa kecewanya aku.

“Kau cakap senang la. Kau tak rasa apa yang aku rasa” jawab Hakim. ‘Kau silap, Hakim. KaU tak tahu yang aku pun rasa apa yang kau rasa sekarang ni. Betapa pedihnya perasaan bila orang yang kita cinta rupanya mencintai orang lain.’ Bisik hati aku.

“Alah, dia baru couple. Bukan kahwin lagi. Kau masih ada chance lagi la…Sedangkan Maya Karin pun bercerai. Nih setakat couple. Bila-bila masa je boleh putus. Ntah-ntah jodoh kau dengan dia. Sape tahu kan?” pujuk aku lagi. Pedihnya perasaan aku bila mengungkapkan kata-kata tu. Sekurang-kurangnya, aku boleh tenangkan perasaan dia. Tapi aku? Siapa nak tenangkan perasaan aku? Aku hanya mampu berdoa je.

“Memang la. Tapi nak ke dia kat aku? Aku dah kawan dengan dia dah lama. Last-last dia couple ngan orang lain. Aku tunggu dia bukan main lama lagi. Alih-alih, orang lain plak dia pilih.” Suara Hakim kedengaran sebak.

“Mungkin sekarang ni jodoh kau dengan dia tak de lagi. Kau berdoa la. Mana la tau esok lusa jodoh kau dengan dia ada? Tapi kau jangan la berdoa je. Usaha la sikit. Kalau kau tak reti nak usha dia, meh sini aku ajar. Aku pakar bab-bab usha-mengusha ni.” Tiba-tiba kedengaran Hakim ketawa. Aku pelik. Aku ada buat lawak ke tadi?

“Kau gila er, Hakim?” soal aku.

“Aku gila bila aku suka kat kau je.” Kata-kata Hakim membuatkan aku terdiam. Terasa dengan kata-kata dia sebenarnya.

“Dah tu, kenapa kau ketawa?” 

“Tak la. Kau bagi nasihat macam kau ni pakar motivasi lak. Dah la tu, siap perasan lagi. Pandai usha-mengusha la konon. Pakwe pun tak de lagi.”. Hakim menggelakkan diri aku. ‘Aku tak de pakwe sebab aku dah minat dengan kau la, sengal!’ jerit hati aku.

“Dengki la tu. Aku faham sangat la orang macam kau ni. Sehari tak jealous dengan aku. Tak sah!”

“Ek eleh. Perasan gila kau nih. Tak de maknanya aku nak jealous dengan kau.”

“Oh. Tak pe- tak pe. Aku tahu, kau malu nak mengaku kan? Tak pe. Aku faham. Kau jangan risau ya.” Hakim hanya gelak mendengarkan kata-kata aku. Sedikit sebanyak perasaan aku tenang mendengarkan ketawanya.

“Hakim!”, panggil aku.

“Ya. Apa?”

“Kau dah ok ke? Dah tak sedih ke?”

“Sedih tu tetap sedih. Tapi aku ok la sikit banding dengan tadi. By the way, thanks tau sebab sudi hilangkan kesedihan aku.”

“Oh, benda kecil je. Jangan risau la..”

“Ila, sekali lagi terima kasih. Ni aku sayang kat kau ni.” Sekali lagi aku tersentak dengan kata-kata dia. Alangkah indahnya kalau dia betul-betul sayangkan aku lebih dari seorang kawan. Mesti aku la orang paling bahagia saat tu.

“Kira kau dah ok la ni?” Aku menyoalnya kali kedua untuk kepastian.

“Yup. Dah ok.”

“Kalau macam tu, aku nak tidur dulu la. Mengantuk la.” Itu hanya la alasan untuk meredakan perasaan gelora di hati aku. Aku perlu tenangkan perasaan aku sekarang ni. 

“Oh, ok la kalau macam tu. Selamat malam. Nightmare. Hate you” Sekali lagi Hakim ketawa. Ucapan sebegitu seperti menjadi kebiasaan kami. Aku pun tak kisah sebab aku tahu,semua itu hanya la untuk gurauan semata-mata.

“Selamat malam. Nightmare. Hate you too. Assalamualaikum”

“Waalaikumusalam” Sejurus aku meletakkan telefon, air mata terus jatuh berguguran. Baru la aku tahu sebegini perit rupanya perasaan bila cinta tidak dibalas. Kali pertama aku rasa sebegini sedih. Biasanya sesedih mana pun aku, aku masih lagi boleh kawal. Tapi malam ni, aku kalah dengan perasaan aku. Malam ni juga la aku tido dengan air mata. Air mata yang terus mengalir sampai aku terlelap.

Pagi keesokkannya, aku bangun untuk solat subuh, aku menilik wajahku di cermin. Ternyata mata aku bengkak kesan menangis semalam. Memandangkan jam menunjukkan pukul 6.00 pagi, aku bergegas ke bilik air sebelum menunaikan kewajipan solat. Sedikit sebanyak perasaan sedih aku hilang selepas solat. 

Selepas solat, aku membuat keputusan untuk terus tidur. Walaupun aku tahu, tidur selepas solat subuh adalah tidak elok tapi pagi tu, aku betul-betul tiada mood. Jam 7.00 pagi, aku bangun semula dan menuju ke bilik air untuk bersiap-siap ke tadika. Bersiap ala kadar, aku berdiri di hadapan cermin. Aku merenung ke diri aku. Kesan bengkak tu masih lagi tidak hilang. Tapi mungkin orang lain tak perasan kot. Aku menyedapkan hati.

‘Sudahla Ila. Kau kena kuatkan semangat! Kau kena lawan perasaan sedih kau! Kau tak boleh selemah ni. Kau bukan macam ni. Lawan Ila. Lawan!’. Aku tetapkan hati untuk terus kuat. Hari ni aku perlu bersemangat. Kanak-kanak di tadika perlukan semangat aku untuk terus belajar. Kalau muka aku muram, sudah tentu akan menjejaskan pembelajaran kanak-kanak nanti. 

“Assalamualaikum, mak.” Sapa aku dan terus duduk di meja makan.

“Waalaikumusalam. Aik Ila, kenapa dengan mata kamu? Bengkak semacam je mak tengok?” soal mak aku, melabuhkan punggungnya di kerusi yang bertentangan dengan aku.

“Nampak lagi ke mata ni bengkak?”  Mak perasan ke? Haisshhh,gumam hati aku.

“A’ah. Nampak sangat. Kamu ni kenapa? Tak tidur ke semalam?”
 
“Err..a’ah. Semalam tak boleh tidur. Mungkin sebab minum Nescafe kot.” Aku member alasan.

“Tu la. Semalam mak dah larang. Tapi degil! Nak minum juga. Kan dah tak boleh tidur.” Mak aku dah mula membebel dan seperti biasa aku hanya menayangkan gigi.

“Oh ya, ayah mana, mak? Tak Nampak pun?” Aku mencari kelibat ayah. Biasa pagi-pagi macam nih ayah ada je kat meja makan ni sambil membaca surat khabar.

“Ayah kamu ada kerja sikit dengan Pak Mail. Entah la pasal apa. Mak tak tahu la pula..” Aku menganggukkan kepala sambil mengunyah roti bakar. Setelah habis kunyahan terakhir, aku membuat keputusan untuk bertolak ke tadika.

“Mak, Ila pergi tadika dulu la. Assalamualaikum.” Aku menyalami tangan ibuku dan mencium kedua-dua pipi ibuku.

“Yalah. Hati-hati pergi tadika tu. Waalaikumusalam.”

Mungkin aku tak mampu miliki cinta Hakim tapi sekurang-kurangnya aku masih memiliki cinta mak dan ayah aku. Aku mungkin tak pernah merasai bagaimana mempunyai adik-beradik lain kerana aku merupakan anak tunggal mak dan ayah aku tetapi aku kaya dengan kasih sayang mak ayah. Aku takkan sia-siakan kasih sayang mereka kepada aku. Tu janji aku!

Bersambung….

Thursday, October 13, 2011

Khas untuk kau, wahai kawan aku

Assalamualaikum.

Hai, apa khabar? Dah lama kan kita tak contact. Aku pun tak tahu macam mana kehidupan kau sekarang. Aku doakan yang kau sihat-sihat selalu. Sebenarnya, dah lama aku nak tujukan benda ni khas untuk kau. Dan malam ni baru aku mampu untuk luahkan semuanya.

Kawan,

Kau tau, aku dah mula anggap kau kawan baik aku. Kalau aku de masalah sekalipun, orang yang first tau adalah kau. Dan kau la orang first yang aku tak segan bila menangis depan kau. Bagi aku, kita memang rapat. Tapi mungkin,perasaan aku je kot. Mungkin, bagi kau, aku ni hanya kawan biasa kau. Aku tak kisah sebab bila aku sedih, kau boleh buat aku ketawa balik. Walaupun kadang-kadang kau mungkin menyakitkan hati aku, tapi aku tak kisah. Sebab aku tau, kau tak pernah bermaksud macam tu kan? Aku tau, kau sorang kawan yang baik. Masakan kalau aku dalam kesusahan, kau nak tolong aku kan.

Kau ingat tak, ada hari tu, kau call aku, kau kata kau ada masalah? Time tu aku cuak gila. Sebab aku tak suka kawan aku sedih. Nanti dengan diri aku rasa sedih. Aku nak tolong kau, tapi aku tak tahu nak tolong macam mana. Yang aku mampu, just bagi nasihat. Tu pun bagi aku, still lagi tak boleh tolong kau. Time tu aku rasa macam tak berguna sangat. Apa guna kawan kalau tak mampu tolong kan?

Kawan,

Kau ingat tak, masa first time kau tiba-tiba hilangkan diri kau? Kau tahu tak macam mana perasaan aku macam tu? Sampai hati kau kan? Kau langsung tak fikir perasaan aku. Mungkin aku ni tak penting bagi kau. Tapi kau penting bagi aku! Kau kawan aku! Time tuh aku terasa sangat dengan kau. Aku sebenarnya dah tak nak layan kau. Tapi aku tak sanggup sebab aku masih sayangkan kau sebagai seorang sahabat.

Kau tahu tak, dulu aku ada seorang kawan baik. Mana-mana aku pergi, selalu dengan dia. Tapi last-last, kitorang gaduh. Aku tak tahu kat mana silapnya sekarang. And guess what? Sampai sekarang kitorang tak bertegur sapa walaupun kitorang dah berbaik. Dengan kehadiran kau, kepercayaan aku kat seorang sahabat mula pulih. Aku dah yakin untuk anggap kau sebagai sahabat baik aku.

Tapi sekarang, untuk kali kedua, kau hancurkan kepercayaan aku. Kau tahu tak, dah kali kedua kau buat hati aku sakit. Salah aku ke? Kalau salah aku, aku minta maaf. Kau jangan la buat aku rasa bersalah macam ni. Aku tak sanggup. Tapi bila aku fikir-fikirkan balik, mungkin kau dah tak perlukan aku dalam hidup kau. Sape la aku nikan? Aku lupa yang kau memang dikelilingi orang yang kau suka, orang yang hebat-hebat. Nak banding dengan aku? Memang jauh perbezaan kan? Tak pe la kawan. Aku rasa aku dah tak kisah kot. Mungkin ni pilihan kau. Sape la aku nak mengubah keputusan kau kan? Aku bukan sape-sape. Aku tak penting buat kau pun. Cuma aku doakan kau, kau jumpa la kebahagiaan yang kau cari tu. Semoga kau berbahagia la dengan kehidupan kau sekarang. Aku berharap aku dapat lupakan kau dan kau dah tak muncul lagi dalam hidup aku. Aku dah tak sanggup untuk luka buat kali ketiga. Terima kasih kawan, sebab kau pernah jadi sahabat baik aku.Terima kasih.  

                                                                                     ikhlas dari sahabat mu,
                                                                                                     ara

P/s: Aku tau, kebarangkalian kau untuk baca ni adalah 0.000000001%. Dan aku tak harapkan kau untuk baca ni. Cukupla sekadar untuk aku luahkan perasaan aku.

Wednesday, October 12, 2011

Bila cinta 4



Hubungan aku dengan Hakim semakin hari semakin rapat. Kadang-kadang dia suka buat hati aku berdebar-debar. Dia tahu ke yang aku ni memang sukakan dia? Setelah hampir selalu berjumpa di taman, kami membuat keputusan untuk bertukar nombor handphone. Masa tu, aku memang gembira tak terkata. Aku sendiri tak percaya yang semua ni boleh berlaku. Yang pasti aku memang sukakan dia. Makin hari, makin mendalam cinta aku untuk dia.

Kebetulan hari ini hari sabtu, waktu pagi macam ni la biasanya aku menjejak kaki ke pasar raya untuk membeli sedikit barang dapur. Aku ralit memilih bahan-bahan untuk membuat kek coklat. Masa itu, aku fikir untuk bawa sedikit ke tadika, boleh la berkongsi dengan anak-anak murid semua. Tiba-tiba aku terkejut mendengar seseorang memanggil nama aku. Aku terpaling untuk mencari dari mana suara itu datang dan mata aku terpacak di suatu tubuh kecil di bahagian kanan aku. Fara!

“Cikgu!”

“Eh, Fara. Fara buat apa kat sini?” soal aku.

“Fara datang dengan papa. Beli barang. Papa kata papa nak masak malam ni. Kan papa, kan?” Petah sungguh si kecil ni berceloteh. Aku memandang ke arah papa Fara dan menghadiahkan senyuman. ‘Hurm, muda lagi si papa Fara ni’,gumam hati aku.

“Hai, nama saya Adli.” Papa Fara memperkenalkan dirinya.

“Syakilla.  Panggil Ila. Cikgu Fara.”

“Cikgu, beli apa cikgu?” soal si budak kecil itu lagi.

“Oh, cikgu beli barang masakan sikit. Mak cikgu ada pesan sikit.”

“Oh..Hurm…papa, kalau kita ajak cikgu datang rumah kita,boleh? Nanti cikgu boleh rasa masakan papa.” Aku terkejut mendengar kata-kata Fara. Adli hanya tersenyum melihat telatah si puterinya.

“Boleh je. Papa tak kisah. Cikgu, jom la datang rumah saya.” Pelawa Ryan.

“Eh, tak pe la Encik Adli. Saya tak nak susahkan Encik sekeluarga.”

“Alah cikgu. Cikgu datang la.” Pujuk Fara. Sekali lagi aku tersenyum. Aku mengusap-usap kepala Fara.

“Fara, cikgu minta maaf. Hari ni cikgu memang tak boleh datang. Tapi cikgu janji. Hari lain, cikgu mesti pergi rumah Fara juga. Boleh ya, Fara?” Fara mengangguk-angguk kepalanya.

“Oh ya, Encik Adli, Fara, saya minta diri dulu la. Nanti bising pula mak kat rumah tu. Tak pasal-pasal lambat pula berasap kat rumah tu. Assalamualaikum.”

“Yalah. Waalaikumusalam.” Fara menyalami tanganku dan aku mula mengorak langkah.

**********

Hakim! Hanya nama itu la yang semakin memenuhi ruangan inbox handphone aku. Boleh dikatakan tiap-tiap hari kami bermesej. Dan mesej-mesej dia aku tak sanggup buang. Aku rela mesej-mesej itu memenuhi ruang-ruang yang ada. Ya, aku tahu. Aku memang semakin gila dengan dia. Tapi aku tak mampu untuk mengawal perasaan itu. Hanya mesej itu la mengubat rindu aku kepada si dia bila tidak bersua muka.
Tengah-tengah aku baring atas katil, handphone aku berbunyi tanda ada mesej masuk. Aku dah dapat agak siapa pengirim mesej tu. Aku terus mencapai handphone dan klik ‘yes’ untuk membaca mesej tersebut.

+hai, bz ker?

+wslm. x pun.

+ahaha. Sori. Lupa nak kasi slm.

+ tau pun.

+weih, aku ngah sedih la.

Disebabkan hubungan kami semakin rapat panggilan ‘saya-awak’ kini berganti ‘aku-kau’. Aku pun tak kisah sebab bagi aku panggilan itu membuatkan aku lebih rapat dengan dia.

+ kau sedih? Asl?

+ nak cerita kat kau, aku malu.

Mendapatkan balasan seperti itu, aku terus membuat keputusan untuk terus menelefon Hakim. Seminit dua, panggilan aku dijawab.

“Assalamualaikum. Eh, kau ni ok tak?” Soal aku, risau.

“Aku ok kot”

“Habis tu, tadi kau kata kau ngah sedih.”

“A’ah. Aku memang sedih.”

“Kau cerita la kat aku. Mana la tau kot-kot aku boleh tolong?”

“Kau tau, sebenarnya, aku ada minat kat seorang nih tapi…”  Aku semakin berdebar-debar untuk menunggu kata-katanya seterusnya.

“Tapi apa?” Soal aku, tak sabar.

“Tapi tadi dia bagi tau aku yang dia dah couple dengan orang lain. Sedih aku Ila. Aku cintakan dia. Takkan dia tak pernah ambil tahu pasal perasaan aku kat dia. Sedih aku Ila. Nampak sangat aku ni tak penting untuk dia.” Mendengarkan kata-kata Hakim bagaikan halilintar membelah bumi. Hati aku hancur macam tuh sahaja. Air mata mula bertakung. Ya Allah, Kau kuatkan la hati aku. Aku tak sangka yang rupanya hati dia dah dimiliki orang lain. Rupanya selama ini aku hanya perasan dengan diri aku. Dia tak pernah sukakan aku. 

Bersambung...